Paste your Google Webmaster Tools verification code here

De Gele Kanarie fluit Laibach

20 april 2014 | Door | Categorie: De Gele Kanarie Fluit, Gele Kanarie: Nieuws Totaal, Muziek
Milan Fras van Laibach

Milan Fras van Laibach fluit (Foto: Ivo Klassmann)

De militante, industriële marsmuziek van Laibach is niet gemaakt om vrolijk mee te fluiten. De openingstrack van het nieuwe album vormt de lichtvoetige uitzondering op die regel. De Gele Kanarie Fluit The Whistleblowers van Laibach.

De muziekredactie van de Gele Kanarie kijkt altijd weer reikhalzend uit naar nieuw werk van Laibach. Eerlijk is eerlijk: de albums halen al een paar decennia onze prestigieuze jaarlijst niet meer, maar een nieuwe cd van de Slovenen zorgt altijd weer voor een paar vreugdevolle momenten. Bij het nieuwe album Spectre werd de Gele Kanarie meteen bij de eerste tonen van zijn stok geblazen. Spectre trapt namelijk af met een heus fluitlied. Tijd om stante pede onze fluitanalisten aan het werk te zetten!

Rijke fluittraditie
Ons fluitanalistenteam kijkt overigens niet meteen vreemd op van het feit dat de Slovenen van Laibach een fluitnummer in hun oeuvre hebben opgenomen. Ze wijzen erop dat Slovenië ‘een rijke fluittraditie heeft die zelfs helemaal teruggaat naar de tijd van de Neanderthalers’. De fluitanalytici: ‘Zoals iedereen vermoedelijk wel weet is Slovenië het land van de Divje Babe, één van ’s werelds oudste muziekinstrumenten. Het is een meer dan veertigduizend jaar oude Neanderthalerfluit, gemaakt van het dijbeen van een holenbeer. De fluit werd in de jaren negentig gevonden in de grot van Divje Babe. Fluiten zit de Slovenen kortom in de genen. En we kunnen hier gerust de stelling poneren dan onze vrienden van Laibach het fluiten met de paplepel is ingegoten.’ Luister trouwens hier hoe Ljuben Dimkaroski de prehistorische fluit van Divje Babe bespeelt (vooral de Ode an die Freude op 2’28”maakt de nodige indruk).

Historische erfenis
Tijd om eens te luisteren naar hoe deze loodzware historische erfenis culmineert in de doorgaans zo loodzware muziek van Laibach. De Gele Kanarie Fluit dit keer The Whistleblowers. Luister hieronder naar The Whistleblowers (of bekijk helemaal onderaan de bijbehorende, smaakvolle videoclip) en lees de fluitanalyse!

Analyse
The Whisteblowers is een ode aan moderne klokkenluiders als Bradley Manning, Edward Snowden en Julian Assange, heldhaftige individuen die zijn opgestaan tegen Het Systeem. ‘Met de actualiteitswaarde van het lied zit het dus helemaal snor,’ aldus de fluitanalytici, die daaraan toevoegen dat ‘dat hier in deze rubriek verder niet ter zake doet’.

Wat verder direct opvalt is de relatieve lichtvoetigheid van het lied, zeker als je het vergelijkt met de rest van het plaatstalen Laibach-oeuvre. Juist die luchtige toets is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan het fluitje waarmee de track direct begint: een betrekkelijk eenvoudig motiefje dat gedurende de hele song – over een marsritme – voortdurend wordt herhaald én dat de song zijn unieke karakter geeft.

Meefluitfactor: 6 sterren

Meefluitfactor: 6 sterren

Taptoeklassieker
Onze analytici: ‘Het fluitmotief doet ons denken aan de Colonel Bogey March en andere taptoe- en wandelvierdaagse-klassiekers. Zodra je het fluitje hoort heb je zin de wandelschoenen aan te trekken voor een stevige dagtocht langs de bloesems van de Betuwe.’ Tegelijkertijd heeft de mars een duidelijk militaire connotatie: ‘Je ziet het Sloveense leger bij wijze van spreken al noordwaarts marcheren langs de boorden van de Soča. Strak in het gelid en de kin omhoog.’ Zo kennen we Laibach weer!

Dichtgemetseld
The Whistleblowers is verder ‘symfonisch dik in orde’. Het nummer is ‘rijk georkestreerd met koper en strijkers’ en de analytici zijn enthousiast over de ‘dichtgemetselde productie’ en ‘de achtergrondvocalen die in meerdere lagen over elkaar heen zijn gedrapeerd.’ Het nummer is volgens de fluitanalisten ‘zoals Laibach betaamt volstrekt over de top’. Ook willen de analytici nog kwijt dat de ‘bromstem van Laibaich-zanger Milan Fras als altijd even op de lachspieren werkt, maar uiteindelijk toch beklijft.’

Grote fluithoogten
Terug naar de fluit. Is die gemaakt voor de eeuwigheid? En hoe zit het met de meefluitfactor? Ons fluitteam is tamelijk positief: ‘Dit lied is betrekkelijk eenvoudig mee te fluiten. Sterker nog: sommige van onze redacteuren zijn in de wandelgangen al betrapt op het zelfstandig fluiten van het motief. Dat zijn allemaal pluspunten.’ Wel heeft het fluitteam ook een puntje van kritiek: ‘De fluitlijn had heel goed een gefloten tegenmelodie kunnen gebruiken. Dat had dit lied naar grote fluithoogten kunnen stuwen. Nu komt die tegenmelodie van het koor en van de blazers. Een gemiste kans.’

Desalniettemin is de conclusie positief: ‘Helemaal in de traditie van Divje Babe.’

Analyse in sterren
Kwaliteit van de song:
Fluitmelodielijn:
Belang van de fluit in relatie tot de rest van de song:
Kwaliteit van de fluit:
Meefluitfactor:
Iconisch fluitgehalte:

De melodielijn

De melodielijn

 

Laibach – The Whistleblowers
(Matevz Kolenc / Ivan Novak)
2014 – Mute

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter