Paste your Google Webmaster Tools verification code here

Politiek dier Wilfried Martens is Dode van de Week

11 oktober 2013 | Door | Categorie: De Dode van de Week, Geen categorie, Gele Kanarie: Nieuws Totaal
Wilfried Martens

Wilfried Martens (Foto: EPP)

De jury bij de verkiezing van de Dode van de Week was deze week betrekkelijk snel klaar: de Belgische politicus Wilfried Martens versloeg met groot gemak de schamele concurrentie.

Wilfried Martens overleed deze week op 77-jarige leeftijd. Het hele leven van Martens  stond in het teken van het openbaar bestuur. Van 1979 tot 1992 was hij – op enkele maanden na – premier van België. Hij leidde maar liefst negen kabinetten. De laatste decennia zette hij zich – ‘met zijn immer afnemende gewicht’, aldus de jury – in voor Europa.

Roerige tijden
De jury is tamelijk enthousiast in het weekrapport: ‘Martens drukte zijn stempel op België. Net zoals bijvoorbeeld Giulio Andreotti – ook al zo’n legendarische Dode van de Week – dat op Italië deed. Een hele generatie Belgen én Europeanen is opgegroeid met Martens aan het Belgische roer (en voormalig Dode van de Week Rik de Saedeleer op de tv). Het waren roerige tijden in België, met het verhitte kernwapendebat, de bloederige aanslagen van de CCC en het redeloze geweld van de Bende van Nijvel. En altijd was daar iemand die de gemoederen wist te bedaren: ‘a certain Mr Martens’ – zoals voormalige Dode van de Week Margareth Thatcher ooit weinig liefdevol en enigszins schamper zei.’

Zwaargewond
Mogelijk nog boeiender dan het politieke leven van Martens, was zijn privéleven. Martens, een strenge katholiek, trouwde maar liefst drie keer en pas de laatste keer met zijn grote liefde: politica Miet Smet. Over zijn relatie met zijn dochter Anne maakte VRT-journaliste Phara de Aguirre een prachtig portret, waarin pijnlijk duidelijk wordt dat Martens als vader wel eens een steekje liet vallen. Zelfs toen zijn jonge zoon zwaargewond in een Spaans ziekenhuis kwam te liggen, koos Martens voor een vergadering in het parlement. De echtscheiding van zijn eerste vrouw liet hij door dochter Anne regelen. Het contact met haar werd vervolgens door zijn nieuwe vrouw verbroken. Anne vol ongeloof: ‘Ge zijt dertien jaar premier geweest en ge gaat iemand u laten beletten om uw eigen kinderen te zien..!.’ De jury: ‘Prachtig, prachtig.’

Mannetje
Terug naar zoals we Martens kennen: als politicus. Traditiegetrouw houden we onze (kandidaat) Dode van de Week altijd even langs de Duitse taallat. Blijft de kandidaat overeind, dan betekent dat: bonuspunten! En, jawohl, ook Wilfried staat zijn mannetje in het Duits, zo blijkt hier uit een respectvol eerbetoon van Martens aan het adres van zijn grote pan-Europese voorbeeld Helmut Kohl, ook al zo’n Dode van de Week in spe.

Kortom: Wilfried Martens is de meer dan terechte Dode van deze Week. Hij neemt de postume estafettestok over van Tom Clancy, de terechte Dode van Vorige Week. Wie werden er door Wilfried Martens geklopt in de sprint naar de definitieve eindstreep? Een blik op de rest van de weektopvijf…

Ooglapje
Op twee vinden we verrassend María de Villota, de 33-jarige Spaans autocoureur. De Villota is deze week dood aangetroffen in een hotelkamer in Sevilla. Volgens de Spaanse autosportfederatie ‘moet het gaan om een natuurlijke dood’. De Vilotta, dochter van voormalig Formule 1-coureur, Emilio De Villota, stond ooit op het punt om de allereerste vrouwelijke Formule-1-coureur te worden. Een ernstig auto-ongeluk op het circuit van Duxford, vorig jaar, gooide serieus roet in het eten. De Villota verloor een oog bij de crash en ging sindsdien door het leven met een ooglapje.

María de Villota

María de Villota (rechts) sneller dan Pablo (links) (Foto: ElHormiguero)

Blinde geit
Op een fraaie derde plaats in het weekklassement staat Ovadia Yosef , de vroegere opperrabbijn van Israël. Hij overleed op 93-jarige leeftijd. Yosef was de oprichter van de ultra-orthodoxe Shas-partij; Ovadia zelf stond bekend om zijn harde uitspraken. Zo was premier Netanyahu ‘een blinde geit’ en waren de Palestijnen ‘slangen’. De jury: ‘Haha, die Ovadia Yosef!’ Zijn begrafenis werd massaal bezocht: zo’n 700.000 Israeliers bewezen Ovadia de laatste eer. Uit het verslag in NRC Handelsblad: ‘Het busje met het lichaam van Yosef stond urenlang vast in de menigte op weg naar de begraafplaats’. Zie hier de buurman van Ovadia Yosef:



Afgeleid
Op een vierde plaats staat Scott Carpenter, de vierde Amerikaanse astronaut in de ruimte. Hij overleed op 88-jarige leeftijd. Vooral het verhaal dat hij door zijn eigen schuld met zijn capsule 400 kilometer uit koers in de oceaan is gestort omdat hij onderweg te veel zou zijn afgeleid door het uitzicht vond de jury ‘bijzonder smakelijk’.

Scott Carpenter in het water

Scott Carpenter in het water (Foto: NASA)

Duidelijke stem
Op een eervolle vijfde plaats treffen we Philip Chevron aan, de 56-jarige Ierse zanger, gitarist en songschrijver van The Pogues. Volgens een deel van de jury had Chevron ‘op zijn minst een plaats op het podium’ verdiend. Maar de juryvoorzitter hakte uiteindelijk stellig de knoop door: ‘Philip Chevron is geen Shane MacGowan.’ Desalniettemin erkent de jury ‘dat Chevron een duidelijke en belangrijke stem heeft gehad in Ierse muziek.’ Chevron is volgens de jury ‘verantwoordelijk voor een moderne klassieker in de muziekhistorie’: het ontroerende emigratielied Thousands are Sailing. Omdat er zover bekend nooit een Duitstalige versie is gemaakt – ‘een omissie’ volgens de jury – moeten we het hier doen met het schitterende origineel.

Come on
De jury deelde voor de tweede opeenvolgende week geen eervolle vermeldingen uit, al is er op de valreep nog discussie gevoerd of oorlogsmisdadiger Erich Priebke daarvoor in aanmerking zou kunnen komen. De jury heeft immers wel eens eerder een oorlogsmisdadiger in de spotlights gezet en draait zijn hand niet om voor andere controversiële beslissingen, maar uiteindelijk worden in het juryweekrapport slechts drie woorden aan de oud-SS’er besteed: ‘Priebke? Come on!’

Tibet
Daardoor kunnen we snel doorstomen naar de prognose voor komende week. Ons kompas wijst dit keer in de richting van het oosten en lijkt te blijven steken in Tibet (al kan het ook Nepal of Noord-India zijn). Rekening moet worden gehouden met een overlijden dat de nodige impact zal hebben op de interne Chinese politiek. Hier alvast een link naar een good read daarover.

De Gele Kanarie houdt zijn hart de komende week hard vast.

Tags: , , , , , , ,

Laat een reactie achter