Paste your Google Webmaster Tools verification code here

Been uit IJssel nog een eeuw op begraafplaats Den Nul

22 juni 2013 | Door | Categorie: Gele Kanarie: Nieuws Totaal, Literatuur, Pagina 83-analyse
De IJssel bij Wijhe

De IJssel bij Wijhe (Foto: Henk-Jan van der Klis)

Het linkerbeen dat in juni 2005 bij Wijhe in de IJssel is gevonden, zal vermoedelijk nog zeker een eeuw op  de algemene begraafplaats in het gehuchtje Den Nul blijven liggen. Pas daarna verdwijnt het mogelijk in een zogeheten knekelput.

Dat komt naar voren uit een nieuwe pagina 83-analyse van de Gele Kanarie. Onze pagina 83-analytici analyseerden dit keer pagina 83 van het boek Het been in de IJssel van schrijver/journalist Joris van Casteren (1976). ‘Een heerlijke pagina 83,’ concludeert onze hoofdanalist. ‘Een voorbeeld voor iedereen die een boek van meer dan 82 pagina’s schrijft.’

Beschietingen
Op pagina 83 zijn we net aan het eind van de inleidende beschietingen. Van Casteren, volgens de achterflap ‘de nieuwsgierigste schrijver van Nederland’, doet verslag van zijn speurtocht naar de eigenaar van een linkeronderbeen dat in 2005 in de IJssel is gevonden. Een aantal bladzijden voor pagina 83 – op pagina 79 – is net onthuld dat het in Wijhe gevonden been heeft toebehoord aan de 38-jarige Duitser Stephan Hensel. Hij werd voor het laatst in januari 2005 gesignaleerd in Düsseldorf; vanuit Wijhe gezien driehonderd kilometer stroomopwaarts.

Nadruppel
Onze hoofdanalist: ‘Het is natuurlijk jammer dat die naam niet op pagina 83 wordt onthuld. Dat is een gemist kans. Nu is pagina 79 de sleutelpagina in het boek, waardoor het boek net iets uit evenwicht is. Op pagina 83 word je daardoor toch een beetje geconfronteerd met een nadruppel. Maar aan de andere kant: juist die nadruppel is een stilistische meesterzet van de schrijver. Van Casteren laat namelijk al zijn eerder geïntroduceerde personages nog eens terugkomen om te reageren op de uiteindelijke identificatie.’

Knekelput
Op pagina 83 reageren Erna Fierman van de gemeente Olst-Wijhe en forensisch-patholoog Frank van de Goot. Fierman ‘wil graag even benadrukken’ dat de ouders van Hensel niet bang hoeven te zijn voor een gepeperde begrafenisrekening nu bekend is geworden dat het in Wijhe begraven lichaamsdeel aan hun zoon heeft toebehoord. De ouders hoeven ook niet bang te zijn dat het been in de knekelput zal verdwijnen: ‘We zitten hier niet in de Randstad.’ Officieel mag het been tien jaar blijven liggen. ‘Maar het gaat hier om een rustige begraafplaats met genoeg ruimte, over honderd jaar zal het been er nog liggen, neem dat gerust van me aan.’

Koperdeeltjes
Patholoog Frank van de Goot, door Van Casteren vanwege diens voorkeur voor een bepaald soort kleding ‘gothic patholoog’ genoemd, reageert ook op pagina 83. Hij vindt dat het been van de Duitser alsnog opgegraven moet worden. ‘Om een misdrijf uit te sluiten, moeten we zeker weten of het been inderdaad door een scheepsschroef is afgeslagen’. Van de Goot legt uit dat dat kan door van het breukvlak van het bot een zogeheten scankopie te maken. Ook kan er gekeken worden of er koperdeeltjes zijn terug te vinden in het bot, zodat je kunt zien wat voor type schroef, die meestal van koper zijn, het bot heeft geraakt. Als er geen koperdeeltjes worden aangetroffen maar bijvoorbeeld wel roestvrijstalen deeltjes, zou dat er op kunnen wijzen dat Hensel eerst met een zaagapparaat is bewerkt en daarna in de rivier gegooid, aldus Van de Goot.

Heerlijk post-pagina-83-deel
En daarmee eindigt pagina 83. Onze hoofdanalist: ‘Wij hadden ontzettend de neiging om na pagina 83 door te lezen. En dat terwijl de meeste boeken die we lezen na pagina 83 toch op de stapel ‘laat verder maar’ verdwijnen. Dit boek kent een heerlijke post-pagina-83-deel waarin de schrijver naar Duitsland afreist, om zich te verdiepen in Stephan Hensel, de eigenaar van het in Wijhe gevonden been. Hij komt erachter dat Hensel’s laatste avondmaal Eisbein mit Sauerkraut was, dat een been in Duitsland niet wordt gezien als überlebensnotwendiges Körperteil en hij laat zich door de ouders van Hensel uitschelden voor geleckter Affe. Dit boek had voor ons één lange pagina 83 mogen zijn.’


Het been in de IJssel - Joris van CasterenPagina 83-analyse in cijfers en sterren:

Aantal regels: 32 (waaronder 1 witregel)
Aantal zinnen: 15 1/2
Aantal woorden: 278
Aantal bijvoeglijke naamwoorden: 3, te weten: rustige (begraafplaats), gothic (patholoog) en lange (reis).
Leesbaarheid:
Informatiedichtheid:
Grapdichtheid:
Bullshitdichtheid:
Gevoelde drang om terug- of door te bladeren:

Meer pagina’s lezen? Joris van Casteren – Het been in de IJssel (2013, Prometheus Amsterdam, ISBN 9789044621099)

Meer pagina 83-analyses zijn hier te vinden.

 

Tags: , ,

Laat een reactie achter