Paste your Google Webmaster Tools verification code here

Onkruid van Bram Moszkowicz: lariekoek zonder pointe

18 mei 2013 | Door | Categorie: Gele Kanarie: Nieuws Totaal, Literatuur, Pagina 83-analyse

 Bram Moszkowicz OnkruidEx-advocaat Bram Moszkowicz heeft zich eind vorig jaar bijzonder gestoord aan een artikel in NRC Handelsblad. Toch heeft hij ‘de mij onwelgevallige zinnen’ volledig overgenomen in zijn deze week verschenen boek. Naar eigen zeggen had hij geen keuze.

Dat blijkt uit een nieuwe pagina 83-analyse van de Gele Kanarie. Onze pagina 83-analitici analyseerden dit keer pagina 83 van het boek Onkruid van de voormalige topadvocaat Bram Moszkowicz. ‘En dat viel lang niet mee. Hoe kan zo’n korte tekst in vredesnaam zó langdradig zijn,’ aldus onze hoofdanalist.

De loer
Op de bladzijde voorafgaand aan pagina 83 – inderdaad, pagina 82 –  zijn we juist aanbeland in de Belgische kustplaats Knokke, waar Bram – zo onthult hij – ‘hoopte een moment tot mezelf te kunnen komen’. Moszkowicz gaat verder: ‘Wandelen over het strand, kop in de wind, geen persmuskieten die op de loer lagen, wachtend op vers bloed.’ Onze hoofdanalist: ‘Hoewel het hier pagina 82 betreft, is het toch goed om voor de volledigheid te vermelden dat de verspringing in tempus in voornoemd citaat, van praesens naar imperfectum, van de hand is van de schrijver. Dat zegt al iets over zijn stilistische kwaliteiten natuurlijk.’

Gekrenkt
Aan het begin van pagina 83 citeert Bram juist de openingszinnen van een artikel uit NRC Handelsblad van 20 oktober 2012. Het stuk, dat opent met een beschrijving van de vader van Bram – de kennelijk wegkwijnende pater familias Max Moskowics sr. -, heeft Moszkowicz tot op het bot gekrenkt, zo blijkt. Bram schrijft over:

(eerste deel zin op pagina 82, vervolgens:) Hasselt. In kleine kring sinds hij in 2004 werd getroffen door een beroerte is de grondlegger – in 1958 – van Nederlands bekendste advocatenmaatschap hulpbehoevend en leeft hij geïsoleerd. Hij ontvangt alleen nog naaste familieleden in de woning die hij deelt met de twintig jaar jongere Australische Elizabeth Melman, sinds 1986 zijn levenspartner. Max Moszkowicz is verward, ligt veel in bed en geneert zich voor zijn zwakke gesteldheid. ‘Max wil herinnerd worden zoals hij was en niet zoals hij is,’ klinkt het binnen zijn familie.

Uit de verf
Onze hoofdanalist: ‘Je denkt dan als lezer: nu zal Bram eens even in zijn kenmerkende stijl vertellen wát hem nu precies zo stoort aan dit NRC-citaat. Maar dat komt helemaal niet uit de verf, in elk geval niet op pagina 83’.

Oninteressant zijpad
Moszkowicz begint nog veelbelovend: ‘Er is een aantal zaken die mij in deze alinea verschrikkelijk storen, en een ervan is de manier waarop de privacy van mijn vader met voeten wordt getreden.’ Onze hoofdanalist: ‘Los van het feit dat wij zouden kiezen voor ‘een aantal zaken dat’ in plaats van ‘een aantal zaken die’, zou je qua tekstopbouw nu toch mogen verwachten dat dit verder wordt uitgewerkt. Dat er meer komt. Maar in plaats daarvan, kiest Bram ervoor om eerst te verantwoorden waarom hij het stukje uit de NRC heeft overgenomen. Kortom: hij slaat af van de toeristische hoofdroute en strandt op een oninteressant zijpad.’

Geen keuze
De gewezen advocaat over het NRC-citaat: ‘Ik heb een moment getwijfeld of ik deze aanhef in dit artikel wilde opnemen.’ Een zin die hij vervolgens nog eens min of meer herhaalt: ‘Moet ik via deze weg dan opnieuw deze informatie verspreiden?’ Bram geeft gelukkig zelf het – verbazingwekkende – antwoord: ‘Ik denk dat ik geen keuze heb; het staat immers al in de krant te lezen, en als ik zou citeren met weglating van de mij onwelgevallige zinnen, houd ik geen citaat meer over. Dan zou u geen idee hebben waarover ik hier spreek.’
Onze hoofdanalist: ‘Wij zijn niet onder de indruk van deze argumenten. Bram had makkelijk kunnen parafraseren, kunnen beschrijven of omschrijven. En nog beter: hij had het het stuk beter kunnen negeren. En trouwens, Bram zegt dat het stuk voor iedereen in de krant is te lezen, maar wie heeft de NRC van 20 oktober 2012 nog liggen? Het stuk staat voor altijd online, en dat zou in Brams optiek toch een belangrijker argument moeten zijn.’

Lariekoek
De analist gaat verder: ‘Met al deze lariekoek en apenkool is pagina 83 grotendeels gevuld. Dat komt natuurlijk ook omdat Onkruid een boek uit de grootletterbibliotheek is. Bij een normale druk waren er niet eens 83 pagina’s geweest! En geloof me of niet, maar aangekomen aan het eind van pagina 83 is Bram nóg niet klaar, want hij herhaalt nóg een keer – kennelijk cynisch – een deel van het zo gehate NRC-citaat: ”Max wil herinnerd worden zoals hij was en niet zoals hij is,’ schrijven Marcel Haenen en Tom Kreling. Dat weten ze, want ‘zo klinkt het binnen zijn familie’.’ De hoofdanalist: ‘Bram heeft een moment getwijfeld of hij het gelaakte stukje uberhaupt zou overnemen en besluit het dan twee keer te doen!’

Stukje fictie
De hoofdanalist: ‘Als dat gekissebis richting NRC gaat volledig ten koste van de pointe. Pas in de laatste zin dreigt Bram ter zake te komen: ‘Voordat ik mijn bescheiden analyse van dit meesterlijke stukje fictie voortzet, zou ik willen dat er bij de lezer over één ding geen twijfel bestaat.’ En daar eindigt pagina 83! Wat een anticlimax! Bij ons was de lust om de pagina om te slaan volledig verdwenen.’

We zullen dan ook nooit weten waarover Bram voor ons – de lezer – geen twijfel wil laten bestaan. Een gemiste kans.

 Bram Moszkowicz OnkruidPagina 83-analyse in sterren:
Leesbaarheid:
Informatiedichtheid:
Grapdichtheid:
Bullshitdichtheid:
Gevoelde drang om terug- of door te bladeren:

Meer pagina’s lezen? Bram Moszkowicz – Onkruid (2013, Bertram + de Leeuw, ISBN 9461561040)

Meer pagina 83-analyses zijn hier te vinden.

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter