Paste your Google Webmaster Tools verification code here

Leren waarderen, les 1: Gérard Depardieu

17 december 2012 | Door | Categorie: Cursus & Training, Gele Kanarie: Nieuws Totaal, Leren waarderen
Gerard Depardieu

Gerard de Neus (Foto: Luca Ciriani)

In onze nieuwe rubriek ‘leren waarderen’ geven de professionele coaches van de Gele Kanarie handvatten om een niet bij iedereen populaire grootheid te leren waarderen. Van kerstbomen, via FC Utrecht naar Henk Kamp. Vandaag les 1: Gérard Depardieu.

De Franse acteur Gérard Depardieu (63) maakt een hoop emoties bij mensen los. Hoe komt dat? Welke vooroordelen bestaan er? En hoe kan het beeld worden bijgesteld?

Onze coaches nemen je mee aan de hand, richting een oplossing. Want ook waarderen kun je leren! Dit doen we middels het door Marco von der Hochgemuth (CEO, positiviteitsgoeroe en senior trainer bij de Gele Kanarie) ontwikkelde GELE-model: Geef, Evalueer, Loof en Erken.

Klaar? Daar gaan we.
Geef!
Geef je oordeel over Gérard Depardieu. Spreek vanuit de emotie, de onderbuik. Niet bang zijn, laat maar komen, je zit in een veilige omgeving.

Gérard Depardieu

Gérard Depardieu

Ha, heb je even? Gérard Depardieu is een uiterst onsympathieke, ongrappige, onbeschaamde, volgevreten, Franse vetzak. Iemand wiens ego, ongelooflijk maar waar, nog groter is dan zijn postuur. Iemand die geen scrupules voelt om straalbezopen op een scooter door Parijs te rijden. Iemand die – wederom straalbezopen – een vliegtuig onderpist. Iemand die kopstoten uitdeelt aan fotografen die ook gewoon hun werk doen. Iemand die oncollegiaal de  acteertalenten van Juliette Binoche ter discussie stelt. Iemand die bevriend is met Vladimir Poetin. Iemand die feest viert met de Tsjetsjeense autocraat Ramzin Kadyrov. Iemand die een duet instudeert met de dochter van de Oezbeekse dictator Islam Karimov. Iemand die de lievelingsacteur is van Fidel Castro. Need we say more? En over zijn films gesproken: die vallen ook al niet mee. Flauwe flapdrollenrollen, dat is waar-ie goed in is. Jean de Florette, Obelix. En dan die rotkop van ‘m, met dat haar, die neus (zie foto) en dat mondje-op-standje-verongelijkt. Gérard Depardieu, de naam alleen al. Dat aanstellerige Zjeeraaarrr, gevolgd door iets parmantigs met godnondeju ‘Dieu’, brrr. En als klap op de vuurpijl: nu Gérard iets meer belasting moet gaan betalen in Frankrijk, een land in crisis, poetst hij de plaat. Altijd de jongen-van-het-volk uithangen en als het puntje bij het paaltje komt, nul verantwoordelijkheid nemen en ons allemaal spreekwoordelijk onderpissen! Dat is nou Zjjeeraaaar!

Goed zo. Dat is er uit. Keer nu terug in je ademhaling. En…
Evalueer!
Zijn je (voor)oordelen over Gérard Depardieu terecht? Redeneer vanuit het verstand, niet vanuit de emotie.

Ehh. Nou ja, eigenlijk staan we wel achter onze woorden hierboven. We zouden ze niet recht in het gezicht van Gérard herhalen, want we kennen heus de codes van het respect en het intermenselijk verkeer, en voor je het weet lig je bloedend op de grond, maar hé: we kunnen toch met geen mogelijkheid stellen dat Gérard wel degelijk sympathiek of grappig is? Of dat hij helemaal geen Franse vetzak is en geen groot ego heeft? Goed, goed, hij kan er ook niks aan doen dat Fidel fan van hem is. En populariteit in dubieuze, voormalige Sovjet-staten; je hebt niet alles voor het kiezen. En vooruit, wat we zeiden over zijn naam is onredelijk. En dat over zijn uiterlijk is gemeen en zwaar persoonlijk bovendien. Stiekem zijn we jaloers. We erkennen dat Gérard her en der wel degelijk in de smaak valt, met name bij vrouwen van een zekere leeftijd. En wat-ie over Julliette Binoche heeft gezegd, daar zit ook best wel een kern van waarheid in. En heeft-ie trouwens ook geen punt met die Franse rijkentax? Is 75 procent belasting niet een tikkeltje aan de hoge kant? Hebben we niet makkelijk lullen met onze schijf-1? De goeie man heeft al meer dan 100 miljoen euro aan belasting betaald!

Zo is dat! We gaan verder met…
Loof!
Probeer Gérard Depardieu – hoe moeilijk dat ook kan zijn – te loven. Benoem en prijs de positieve aspecten.

Pfff. Moet dat echt? Nou, vooruit: de magere Gérard, zo tot begin jaren ‘80, zo’n vijftig kilo geleden, had nog wel wat. In Novecento bijvoorbeeld; schit-te-ren-de rol. Of aan de zijde van de veels te vroeg overleden Patrick Dewaere. Toen won Gérard nog wel eens terecht een César of een onderscheiding op het filmfestival van Podgorica. En dat hoofd had, vooruit hééft, iets gebeeldhouwds, iets cro-magnon’erigs, iets authentieks. Verder, oké, moeten we toegeven dat Gérard best een vorm van humor heeft. Van dat pisincident in het vliegtuig heeft-ie een geestig filmpje gemaakt. Of nou ja, geestig, geestig, hij heeft een poging gedaan. En dat duet met de dochter van de dictator heeft wel iets stouts en verleidelijks. En onderstaand lied uit Una Pura Formalità is al helemaal van een prachtige, onweerstaanbare schoonheid. Eerlijk is eerlijk. Ennio Morricone op viool en dan Zjeeraaard er murmelend, licht vals zingend eroverheen. Lijkt paus Johannes-Paulus II wel. En gemaakt in 1993! Toen was-ie eigenlijk al hartstikke fout!


De volgende stap is niet moeilijk. Het is een logisch gevolg! Durf je met me mee te gaan? Oké…
Erken!
Zie niet alleen het negatieve, maar waardeer ook het positieve. Stel je aanvankelijke mening bij. Spreek je hardop uit over Gérard Depardieu. En doe dit voortaan ook in het openbaar.

Nou goed, vooruit. We erkennen dat Gérard een aantal schitterende rollen heeft gespeeld in legendarische films. En we erkennen dat hij een markante persoonlijkheid is. Iemand die zich tenminste durft uit te spreken. Verre van saai. Verre van grijs. Zowel qua uiterlijk als qua gedragingen. Een man uit duizenden. Ja, het is zelfs leuk om Gérard te volgen. We erkennen dat we ons nu en dan aan hem ergeren, maar dat dit ook een heerlijke bezigheid is. En heb je Gérard wel eens horen zingen? Wat een heerlijke zanger! Kan Zjeee niet eens wat vaker de microfoon hanteren?

Zoiets?

Goed zo. Prima. Zeker voor een eerste keer. Je conclusie kan nog iets lyrischer. Misschien moet je iets meer ‘over the top’ durven te gaan, moet je iets meer overdrijven nog. Voor je eigen gevoel dan, hė. Neem die input mee voor de volgende keer. Want je bent klaar voor les 2 van ‘leren waarderen’. 

 

Tags: , , , , ,

één reactie op "Leren waarderen, les 1: Gérard Depardieu"

Laat een reactie achter