Paste your Google Webmaster Tools verification code here

De Gele Kanarie fluit Triggerfinger

4 december 2012 | Door | Categorie: De Gele Kanarie Fluit, Gele Kanarie: Nieuws Totaal, Muziek
Ruben Block (Triggerfinger)

Block fluit (foto: Kmeron)

In de rubriek De Gele Kanarie fluit fluit de Gele Kanarie dit keer mee met I Follow Rivers van de Belgische vuige rock-formatie Triggerfinger. Een tikkeltje afgezaagd inmiddels, maar wel hét fluitlied van 2012.

Eerlijk is eerlijk: de fluitredactie van de Gele Kanarie heeft zijn buik een beetje vol van I Follow Rivers.  Aanvankelijk waren we redelijk tot behoorlijk enthousiast: goeie stem, goeie fluit, ingetogen muziek, ‘kaal’ geluid, geen fratsen en grappig getingeling van koffiekopjes. Ja, sommigen van ons – laten we geen namen noemen – waren zelfs even geneigd de Triggerfinger-cover beter te vinden dan het origineel van de hippe Zweedse Lykke Li.

Zegetocht
Maar dat was in februari of zo. Toen wisten we allemaal nog niet wat ons de rest van het jaar te wachten stond: dat we het lied nog zes miljoen keer moesten horen, dat Triggerfinger aan een zegetocht zou beginnen langs de Nederlandse velden. Van 3FM, naar Radio 2, via Langs de Lijn, naar De Wereld Draait Door, naar Sky Radio, naar de lokale omroep en weer terug: de eeuwige Top 2000 in.
En dus horen we al het hele jaar dat vermaledijde fluitmelodietje: eerst van de hipsters, toen van onszelf, daarna van de collega’s van het iets minder coole bedrijf hier beneden, toen onze partners, toen van terloopse voorbijgangers. En nu zelfs uit het bejaardenhuis hier op de hoek. Het is kortom een niet meer te stoppen marteling. Hoe dan ook: I Follow Rivers is het fluitlied van 2012.
(Lees ook de fluitanalyse hieronder)

Analyse
Bovenstaand in acht nemend, is het moeilijk om een objectief oordeel te vormen. Eigenlijk zouden we ons een jaartje of twintig moeten afzonderen en dan opnieuw een poging moeten doen. Helaas staat het door Raymond van ’t Groenewoud zo fraai geformuleerde motto van de moderne tijd – ‘niet seffes, niet zodadelijk, niet sebiet, niet weldra, maar nu, maintenant, tout de suite, heute godverdomme’ – dat in de weg.
We doen een poging.
Anders dan in een erkend fluitlied als (Sittin’ on) The Dock of the Bay van Otis Redding neemt het fluitje van zanger Ruben Block (inderdaad: Ruben Block fluit, LOL) een tamelijk centrale positie in in I Follow Rivers. Toch wordt het refrein slechts twee maal gefloten (in bovenstaand fragment beginnend op 0’09” en op 2”11”). Meer dan genoeg om een verpletterende indruk te maken. Eerlijk is eerlijk: Block fluit als een volleerde kunstfluiter. Met achteloos gemak. Met lichte vibrato. Houden we van! In het tweede fluitstuk – en met name op 2’16” – zitten enkele tonen die een fractie langer aangehouden hadden kunnen worden. Maar natuurlijk moeten we hier in acht nemen dat dit een liveopname is. Chapeau!

Analyse in sterren:
Kwaliteit van de song:
Fluitmelodielijn:
Belang van de fluit in relatie tot de rest van de song:
Kwaliteit van de fluit:
Meefluitfactor:
Iconisch gehalte:

Triggerfinger – I Follow Rivers
(Rick Nowels, Björn Yttling, Lykke Li)
Excelsior Recordings – 2012

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter